Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

What the leaves are to the forest, With light and air for food,

Ere their sweet and tender juices Have been hardened into wood, — That to the world are the children; Through them it feels the glow Of a brighter and sunnier climate Than reaches the trunks below.

Longfellow.

De Kerstvacantie was voorbij. Voor het kleine drietal was het een tijd vol genot en vreugde geweest. Bij Nanny's ouders hadden zij een mooien, hoogen kerstboom gezien, volgeladen met cadeautjes en allerlei schitterende en lekkere dingen.

Door de langdurige sneeuw hadden ze nog veel poppen gemaakt, sleetje gereden enz., en ze hadden het héél jammer gevonden toen de vrijheid uit was en ze weer naar school moesten. De tijd ging nu kalm voorbij , de dagen volgden elkaar geregeld op, de kinderen schikten zich in het schoolleven en waren vroolijk, gelukkig onder elkaar.

Ella en Nanny waren bemind onder hare kennisjes; vooral de eerste had het voorrecht, in alle grappen, in alle gewichtige voorvallen der schoolwereld betrokken te worden en ook de algemeene lieveling der onderwijzeressen te zijn.

Sluiten