Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door een lamp in den hoek, die achter een fauteuil stond, waarin de heer des huizes op zijn gemak zat, zijn dochtertje, gretig naar zijne vertellingen luisterend, op de knieën. Zijne vrouw, de courant lezend, zag telkens eens even naar die twee, die zoo geheel in hun verhaal schenen op te gaan. Men kon zien, dat het kleine meisje het middelpunt was, de vreugde der ouders; een stil, maar o, zoo warmschijnend zonnetje in huis!

En dat was ook haar vriendinnetje Ella; hoewel op geheel andere manier dan Nanny.

Wanneer die thuis kwam van partijtje of feest, dan was het of plotseling alles begon te leven, alsof het stille huis opeens door stralen van volle, echte kindervreugd en frisschen levenslust beschenen werd.

Als de voordeur geopend was, stormden daar twee vlugge voetjes naar binnen, met veel drukte en beweging de trap op, waardoor die luid kraakte, en dan naar de welbekende kamer, waar in het hoekje bij de rustbank alles aan één stuk door werd afverteld.

Mevrouw Knozee had er pleizier in, en hoorde met geduld de lange, opgewonden verhalen over het dansen, de spelletjes, de lekkere taartjes enz., aan. Hoe helder straalden, onder 't vertellen, Ella's groote, blauwe kijkers ; het geheele kind scheen een en al gezonde levenslust.

„Mama, we hebben ook kat en muis gespeeld, en slofje onder; kent u dat, Mama? Het is zoo'n heerlijk spel! En stoelendans, en ik heb het gewonnen, ik zat toen de muziek ophield!" En vroolijk danste zij de kamer

Sluiten