Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maakte. Gedwee zaten de kleintjes terneer en luisterden, en gaven hunne bewonderende oogjes den kost.

O, Nicht Bertha hield veel van kinderen, dat vertelde ze graag aan iedereen; ze hield er van ze te liefkoozen, ze aan te halen en ze te bederven met mooie geschenken en lekkers, waartoe haar beurs haar zoo goed in staat stelde; doch haar ontbrak het kenmerk der ware kindervriendin; zij miste het altijd-jonge, eenvoudige maar warmvoelende hart dat weet mee te leven met de kinderen in hun lief en leed en daardoor hun vertrouwen wint. Neen, eene „kindervriendin" kon men die elegante Brusselsche dame niet noemen; dat was Mevrouw Knozee, maar Nicht Bertha niet.

Toen nu Nanny gehaald werd, kuste Nicht Bertha het vriendelijk gezichtje hartelijk goedendag en beloofde haar en Ella den volgenden middag uit school te komen halen, en dan gezamenlijk te gaan wandelen.

's Avonds mochten Ella en Frits haar helpen bij het uitpakken van den koffer. Toen deze geopend werd, lag bovenop een groot pak, voor Frits bestemd. Vol spanning trok hij de touwtjes er van los, scheurde het papier er af en, waarlijk, daar kwam een prachtige bouwdoos te voorschijn. Overgelukkig sprong hij rond, viel eerst Nicht Bertha om den hals, liep toen naar moeders kamer, dan naar Kaat, naar de keuken; door het geheele huis liep hij er mee om het overal te laten zien.

Ella kreeg een groote, prachtige, op Fransche manier aangekleede pop, die echte oogharen had en spreken kon.

Sluiten