Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er langen tijd aan besteed had om ze uit het hoofd te leeren, maar bij het opzeggen toch vaak haperde.

Zij blokte soms zoo lang, Nanny; want zij wilde even goed mee als Ella, en door haar grooten ijver kon ze ook mee. Ze zaten met z'n tienen in de klas, grootendeels waren het allen vriendinnen, tenminste van Ella, en daardoor dan ook van Nanny, hoewel de meesten Nanny altijd zoo stil en saai vonden, nooit eens ondeugend in de klas, geen kind om pret mee te maken.

Ella was aller koningin; zij maakte door haar grappen de geheele klas aan den gang, en meermalen werd zij er uitgestuurd. De juffrouwen hadden het dikwijls hard te verantwoorden, maar toch konden zij nooit goed boos zijn op Ella; het was zoo'n grappig, hartelijk kind, met zoo'n open, rond karakter, dat nooit geniepigheden kon doen. Aan Ella vergaven zij altijd eerder iets dan aan een

ander ondeugend kind.

Een paar kinderen in de klas keken altijd van elkaar af, of hadden onder de les het boek open op de knieën liggen. Zulke dingen deed Ella nooit, dat vond zij laag. Voorzeggen, nu, dat ging, dat deed ze dikwijls; soms riep zij onder de aardrijkskundeles de arme stumperd, die voor de kaart stond en niet verder kon, de beginletters van de plaatsnamen luid toe of duidde ze haar met de vingers aan, waarvan de goedige aardrijkskundejuffrouw, die met den rug naar de klas gekeerd stond,

niets bemerkte.

Zelve hoefde Ella nooit geholpen of voorgezegd te

Sluiten