Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om buiten te zijn, vooral van de sneeuw genoot ook zij. Frisch, kerngezond kind als zij was, hield ze van den storm, liep ze door weer en wind en vond het heerlijk om onbegaanbare wegen en dikke, hoogopgestapeldesneeuw door te baggeren als was het haar dagelijksch werk. En Nanny met haar teer, zwak gestel, kou vattend bij de geringste aanleiding, benijdde Ella wel eens daarom.

Half Januari zou Ella voor een half jaar naar Berlijn, bij een Duitsche familie aan huis gaan om haar taal goed te leeren. In al dien tijd zou ze niet overkomen, zoodat ze het prettig vond om nu nog een poosje bij Nanny in Doorle te zijn. En zij verzon veel aardige spelen voor de kinderen en versieringen voor het lokaal; haar handige vingers knutselden menig aardig presentje in elkaar, zoodat zij zich nuttig maakte op Huize „Rust."

Tegen Kerstmis zouden Mevrouw Knozee en Frits komen; ook Nicht Bertha was gevraagd en had het aangenomen. Nanny vond het een grappig idee: Nicht Bertha, statige, steedsche Nicht Bertha in Doorle. O, zij had het zeker aangenomen voor een verzetje. Brussel gaf haar niet genoeg variatie. Hoe zou zij zich thuis voelen in het eenvoudige buitenleven? Wie weet, misschien zou ook mooie Nicht Bertha van mooi Doorle gaan houden, want een ieder, die bij hen gelogeerd had, had klein Doorle lief gekregen en wilde er steeds graag terugkomen.

De 24ste December, de dag van het feest, de zoo lang verwachte, was daar. De erge kou was voorbij, de

Sluiten