Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had zij zitten praten tegen hem, en hy, een beetje veriegenlachend, trekkend en draaiend aan zijn mager puntbaardje, had verbaasd geluisterd naar die welbespraakte buurdame, die het hem zoo gemakkelijk maakte, dat hij den mond alleen maar behoefde te openen voor eten en drinken. En den geheelen verderen avond had zij geprobeerd te blijven in zijn nabijheid, evenals een paar dagen later, toen hij 's middags thee kwam drinken.

Opmerkelijk eenvoudiger was zij zich gaan kleeden ook. Haar bijouterieën had zij voor het meerendeel afgelegd; het breed-golvend haar droeg zij nu eenvoudig naar achter gestreken in een alledaagsch toetje opgemaakt en ze deed de minst-gegarneerde, donkerste japon aan, die ze bij zich had. En toen Nanny, Ella en Frits den dag na de theevisite 's middags op den weg langs het kanaal wandelden, zagen ze van uit de verte Nicht Bertha in korten rok, omgeslagen cape van moeder en oud, klein hoedje op, het huis uitkomen en langzaam den modderigen Holdenschen weg inslaan, het toepad, dat Dominee Rietman 's middags om dien tijd gewoonlijk afkwam, wanneer hij bezoeken in Doorle maken moest.

„Zou ze dan heusch wat geven om dominee; zou ze hem heusch hebben willen; zou het werkelijk ernst zijn?

zei Nanny angstig.

„Ja, maar dominee zal zoo dom niet zijn haar te nemen!

lachte Frits.

„En dat nog al Nicht Bertha! Hoe kan zij dan toch, zij, met al haar vastgespijkerde theorieën over God en

Sluiten