Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

middagwandelingen waren ter wille van hem, van hem alleen!

Nanny en Frits maakten samen veel muziek; s morgens studeerden ze en 's avonds speelden ze voor, terwijl de anderen luisterden, en dan werd het meestal heel laat, omdat ze er zóó in waren, dat ze niet eindigen konden. Frits werd steeds meer meester over zijn viool en het was Nanny alsof Frits en zij elkaar telkens meer begrepen, naderden en vonden in die schoone melodieënwereld.

Voor haar was het een heerlijke Kerstvacantie, dagen, die ze rekende tot de schoonste, wondermooiste van haar jonge leven. Want in rijke, altijd-werkende verbeelding hief zij ze op tot innige, zon-warme geluksdagen, waarin het voortdurend juichte en jubelde in haar en het haar was als ging ze door een gouden land, waarin alles even mooi en glanzend was, omdat voor haar oog een gouden vlies hing, waardoor de dingen haar nog mooier en lichter toeschenen dan voorheen. En ieder nieuw gevoel, elke nieuwe gedachte, die binnensloop in hare vroeg door de muziek en veelalleen-zijn ontwikkelde en voor indruk en ontroering zoo ontvankelijke ziel, spon ze op tot iets groots en moois, tot een hoogen jubel van oprechte levensblijheid.

Niet alleen het samen opgaan in de muziek, ook het praten, het wandelen, het lachen zelfs met Frits was zoo prettig. Met hem raakte ze nooit uitgepraat, zooals het haar met andere jongens zoo gauw gebeurde. O, het was toch prettig, te weten, dat er een jonge man was, die veel van je hield; iemand, met wien je vrijuit spreken kon

Sluiten