Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geweest in haar gelukkig, jonge leven, en wie weet, misschien zou het nu komende nog rijker en mooier voor haar zijn. Want den vorigen avond was het geweest dat moeder, toen ze haar goeden nacht zeggen kwam, zeide, dat vader en zij het nu goed vonden van het Conservatorium, dat zij er binnenkort werk van maken zouden; dan kon Nanny er na Paschen heengaan. En Nanny had moeder dankbaar omhelsd, want ze wist wel dat het moeder was, die het had doorgezet, die het had gedaan gekregen van vader, en toch wist ze dat het een groote opoffering voor beiden was, want het zou veel stilte geven op Huize „Rust," wanneer zij weg was. Maar het was zoo heerlijk, het idee om goed vooruit te komen, om meer en meer te worden onderlegd en ingewijd in die schoone tonenwereld.

De oude meester uit Rikmond was een poosje geleden over geweest om Nanny les te geven; hij had er toen erg op aangedrongen, en ook Nicht Bertha had in dezen tijd telkens over een Conservatorium gesproken en Nanny had zooveel voorgespeeld, samen met Frits. Het een met het ander had zeker den doorslag gegeven en vóór het eind van het jaar had moeder het haar toen nog willen vertellen, opdat ze zich verheugen kon. Ze zouden er nog met niemand over spreken, voordat de stad van het Conservatorium bepaald en alles zeker zou zijn; voorloopig zou het een geheim blijven, een stil, mooi geheimpje tusschen moeder en haar, waarvan geen ander wist dan vader.

Er ging te veel om in Nanny's hoofdje, dan dat zij

Sluiten