Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Kust en mocht hij INanny weer zien. tiet was juist acnt weken geleden, dat hij, op den dag van Ella's vertrek, 's middags afscheid van haar nam.

Veel was er gebeurd in dien tijd. Maar dit was een feestdag, een lang verbeide vreugdedag voor Nanny en voor hem.

„Schrik maar niet, wanneer je haar wat veranderd, erg mager en bleek geworden vindt, en laat het vooral niet merken, wees maar heel vroolijk," zei Mevrouw Rogers, terwijl ze hem voorging, de trap op, naar boven.

Frits had veel pakjes bij zich, kleine verrassingen van zijn moeder en van kennissen uit Rikmond; brieven van Ella, die Nanny zeker graag lezen zou, enz. Met blij-kloppend hart stapte hij achter Mevrouw Rogers de kamer binnen.

Hij had haar wel veranderd gevonden, was er innerlijk van geschrokken, zooveel magerder en bleeker was zij geworden in haar ziekte; maar hij had het niet laten merken, en op zijn prettige, nog jongensachtige manier druk en vroolijk verteld over studentengrappen, stadsnieuwtjes, het engagement van Jette Rosmeyer en Van Ronk, dat eerst nu publiek was en zooveel besproken werd, enz.

Nanny was geheel opgemonterd toen hij vertrok en hij beloofde de volgende week terug te komen.

„En breng dan ook je viool mee, dan kan je wat voorspelen, dat geeft wat afwisseling, die goed is voor een herstellende zieke!" zei Mevrouw Rogers.

Frits beloofde het.

Sluiten