Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gerecht overleveren, die haar tot den vuurdood veroordeelde. Den dag dat het vonnis voltrokken zou worden, was ook de laatste dag der zes jaren die haar waren opgelegd. De zes hemdjes waren ook klaar', alleen een linkermouw ontbrak nog. Toen zij naar de brandstapel werd gevoerd, legde zij de zes hemden over haar armen, en terwijl de houtstapel zou ontstoken worden, keek zij omhoog. De zes witte zwanen kwamen aanvliegen, zetten zich neder en raakten de hemden aan. De zwanenvachten vielen af en daar stonden haar zes broeders. De koning kwam juist naderbij en toen begon zij te spreken en loste hem het raadsel op. Vol vreugde nam haar in zijn armen en vroeg vergiffenis. De booze moeder bekende hierop haar snoode daad en werd inplaats der koningin op de brandstapel gebonden en tot asch verbrand. Het jonge paar leefde nog vele jaren gelukkig met de zes broeders vereenigd.

De sterrendaalders.

Er was eens een klein, meisje, wiens ouders gestorven waren. Ze was zoo arm dat zij geen kamer had om te slapen en ten laatste geen kleertjes meer aan haar lijf, alleen nog een stukje brood dat een medelijdend mensch haar had geschonken. Zij was braaf en vroom. En terwijl zij van ieder mensch verlaten was, ging zij vol vertrouwen op God het veld in. Zij ontmoette een armen man, die tot haar zei de:

Sluiten