Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verre van aangenaam. Bestemd om te schitteren onder de vorstinnen van den eersten rang, moest zij haar dagen als gevangene en als een eenzame verstootene doorbrengen, want Van Loon was altijd in den strijd en haar moeder zwierf het land rond. Daarbij was haar huwelijk kinderloos gebleven, en had zij derhalve nooit het voorrecht en de vreugde, kinderen om haar heen te zien, kinderen, voor wie zij arbeiden en bidden kon. Met recht kan ik dus veronderstellen, dat haar leven droevig is geweest, tenzij zij smaak heeft gehad voor literatuur, teekenen en muziek. Zeer waarschijnlijk heeft zij een en ander beoefend, want niet alleen in Nederland, maar vooral aan het Engelsche hof, waar zij eenige jaren doorbracht, heeft zij daartoe ruimschoots aanleiding gevonden. Wat de Nederlandsche letterkunde betreft, deze bloeide in Ada's tijd zeer, schoon zij, wat natuurlijk was, hooldzakelijk uit ridderromans en beschrijvingen van liefdesavonturen bestond.

Als een proeve van middeleeuwsche taal en dicht deel ik de volgende fabel*) mede, door een tijdgenoot van Ada berijmd:

Een wolf en 1 lam goederlieren Quamen drinken tere rinieren.

Si ginghen drinken in II steden:

Die wolf dranc bouen, dlam beneden.

Doe seide die wolf: „Du bewulst mi al Dwater, dat ic drinken sal."

') Overgenomen uit de „Ada van Holland" van C. D. Busken Huet bladz. 59.

Sluiten