Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rozen geplukt, en toen heeft hij ze mij in het haar gestoken. We zaten samen in het gras, en hij zei: „Nu ben je mijn Rozefee, maar een echte Rozefee ben je nog niet; daarvoor moeten de roosjes op je wangen nog wat meer bloeien. Die zijn me nog wat te bleek."

„Ja, die lieve papa is altijd bezorgd over zijn meisje, en dan denkt hij er niet aan, dat hij zelf ziek is," zei Fee's moeder. „En papa wil ook liever niet op reis gaan, omdat hij het voor

jou zoo vervelend vindt. We kunnen je toch ook moeilijk hier alleen achterlaten."

„O neen!" riep Fee snel.

Op reis gaan vond ze niet prettig, maar zoo lang papa en mama te moeten missen, dat was immers onmogelijk!

Ja, zoo dacht Fee eerst; maar toen ze papa dien avond een nachtkus gaf, had ze eens goed naar zijn wangen gekeken, en daar waren ook geen rozen op, merkte ze, en ze waren zoo mager, en papa leek zoo moe. Misschien had de dokter toch wel gelijk. En Fee werd in eens zoo angstig, dat zij maar niet

Sluiten