Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik wou Dirk Jielpen," zei Johanna, en zij had intusschen geen oog van de vele pakjes af, die er zoo veelbelovend uitzagen.

„Fitsje ook helpen,", praatte het Benjaminnetje na. „Fitsje niet stout, ma?" liet hij er vleiend op volgen.

„Neen. stout ben jelui niet, alleen maar een beetje ongeduldig. Komt nu eens bij mij staan; dan zal Dirk voorlezen, wat er op het papier is geschreven, en dan zullen we verder zien."

De kleuters gingen aan weerszijden van mama staan, en ■ Dirk las:

Sint-Nicolaas hoorde van Marietje Werens, dat Dirk naar huis was gegaan. Sint-Nicolaas regrijpt rest, dat Dirk naar

zijn moe verlangde. nu moet hij thuis maar de presentjes ontvangen, die hij anders hier had gekregen. en sint-NiCOlaas doet er ook nog wat voor johanna en Fritsje rij.

Nu maar gauw aan 't uitpakken en veel genoegen.

Je Vriend:

SINT-NICOLAAS.

„Fitsje krijgt ook wat!" riep de kleine jongen verrukt. „Zelf uitpakken. Ja, ma?"

„Ja. Frits mag zelf uitpakken; maar je moet wachten, totdat Dirk het je geeft," waarschuwde mama, „en Johanna ook."

Gelukkig voor 't ongeduld van de kleintjes waren de eerste pakjes, die Dirk in handen kreeg, voor hen; nu kon Dirk verder ongestoord zijn gang gaan. O, o, wat had Sint-Nicolaas hem goed bedacht: een doos met legplaten, een verfdoos, prenten om te kleuren, een mooie schimmel met echt haar, een wagen van Van Gend en Loos, een groote zak met hazelnoten, een koker chocolasigaren, een doos met borstplaatjes in alle kleuren en dan nog een heel groote elastieken bal. Heel onderin zaten nog drie dieren van suikergoed, voor ieder van de kinderen een. Johanna kreeg een lief poesje, Frits een paard en Dirk.... neen, maar dat was sprekend Polio.

Wat was dat weer een prettige dag! Wat konden ze heerlijk spelen met den vrachtwagen en den stevigen schimmel! En wat

Sluiten