Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

veel waard is als een enkele traan van hartelijk medelijden ?"

„Goede Oom Tom," zeide mevrouw Shelby, „ik weet dat ik niets voor je kan doen. Geef ik je geld, zij zullen het je afnemen. Maar ik beloof je plechtig en in tegenwoordigheid van God, dat ik acht zal geven op den weg, langs welken men je wegvoert, en dat ik je weder zal vrijkoopen, zoodra ik daartoe geld genoeg bijeengebracht heb. Vertrouw tot zoolang op God!"

Op dat oogenblik riepen de knapen, dat massa Haley de hut naderde, en zonder eenige plichtplegingen werd dadelijk daarna de deur opengestooten. Haley bevond zich niet in het beste humeur.

„Komaan, neger," zeide hij, „zijt gij gereed? — Uw dienaar, mevrouw!" vervolgde hij, den hoed afnemende, toen hij mevrouw Shelby zag.

Tante Chloé sloot en omwond de doos, en terwijl zij opstond, zag zij den slavenhandelaar toornig aan; hare tranen schenen plotseling in stralen vuurs veranderd te zijn.

Oom Tom stond langzaam op, om zijn nieuwen meester te volgen, en zette de doos op zijne schouders. Zijn vrouw nam het kleine meisje in de armen, om Oom Tom tot aan den wagen toe te geleiden, terwijl de andere kinderen haar schreiende volgden.

Mevrouw Shelby trad op den slavenhandelaar toe, nam hem voor een oogenblik ter zijde en sprak met hem op een ernstigen toon, terwijl intusschen het geheele gezin zich naar een soort van rijtuig begaf, dat reeds ingespannen voor de deur van het huis stond. Een groote hoop van al de oudere en jongere bedienden had zich op de plaats ververzameld, om hunnen goeden, ouden makker vaarwel te zeggen. Oom Tom was tot nog toe beschouwd geworden als de eerste dienaar en Christenleeraar door allen, die met hem tot hetzelfde huis behoorden, en groot was derhalve de deelneming in zijn lot, vooral bij de vele tegenwoordig zijnde vrouwen.

Sluiten