Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omdat ik er aan heb toegegeven, en dus, Tom, wees nu gerust; wisch je oogen af en ga je boodschappen doen. Kom, kom," vervolgde hij, terwijl hij Tom zacht en vriendelijk naar de deur schoof, „geen dankbetuigingen of zegenwenschen; ik ben zoo vreeselijk goed niet als je wel meent. Ziedaar, Tom, ik beloof je op mijn eer, dat je mij niet weder zoo zult aantreffen."

Na deze verklaring ging Tom en wischte voldaan zijn tranen af.

„En ik zal mijn aan hem gegeven woord ook houden," zeide St. Clare, na de deur gesloten te hebben. En inderdaad, hij bleef ook zijn gelofte getrouw.

Maar wie zal het wagen, al de moeilijkheden te schetsen, die onze vriendin, juffrouw Ophelia, wachtten, toen zij het bestuur eener huishouding naar zuidelijken trant aanvaardde ?

Op den eersten morgen van haar bestuur was juffrouw Ophelia reeds om vier uur bij de hand, en na haar kamer in orde gebracht te hebben, gelijk zij van den^dag harer komst af gedaan had, tot niet geringe verbazing van haar kamermeid, maakte zij zich gereed tot een nauwgezet onderzoek van alle kisten, kasten en verdere bergplaatsen, van welke haar de sleutels waren overhandigd.

De provisiekamer, de linnenpersen, de pottenkasten, de bergplaatsen van het tafelgoed, keuken en kelder, alle moesten dien dag een gestreng onderzoek doorstaan. Allerlei verborgen dingen werden aan het licht gebracht, en wel in zoo groote menigte, dat bijna geheel het huis er door in rep en roer geraakte en er in de vertrekken der bedienden herhaalde ontboezingen van wrevel en verwondering over die dame uit het Noorden werden gehoord.

De oude Dinah, de eerste keukenmeid, die het geheele bestuur van de keuken-aangelegenheden in handen had, werd niet weinig boos, toen zij zich op zulk een onverwachte wijze in haar voorrechten zag aangetast. Dinah

Sluiten