Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die wijze zal ik de vereischte som wel verdienen."

„Dit plan is je toch geen ernst, Emilie? Je zult, hoop ik, je niet zoo vernederen? Ik ten minste zal daartoe nimmer mijn toestemming geven."

„Wat spreek je van vernedering? Het zou mij veel meer vernederen, indien ik mijn aan hulpelooze armen gegeven woord brak. Neen, ik verneder mij daarmede niet, Shelby!"

„Nu, je bent altijd zoo driftig en opgewonden," antwoordde haar man. „Ik zou mij eerst nog eens goed bezinnen, voordat je tot zoo'n maatregel overgaat!"

Op dit oogenblik werd het gesprek afgebroken door de verschijning van Tante Chloé aan het einde der veranda.

„Als het u belieft, missis," zeide zij eerbiedig. „Wel, wat is er, Chloé ?" vroeg haar meesteres, opstaande en zich naar het ander einde van de veranda begevende.

„Indien mevrouw zoo goed wilde zijn, eens naar dit gevogelte te komen zien."

Mevrouw Shelby glimlachte, toen zij eenige kippen en eendvogels op den grond zag liggen, waarbij Tante Chloé met een zeer ernstig gezicht stond te kijken.

„Ik wilde mevrouw vragen, of zij een kippenpastei wil hebben ?"

„Waarlijk Tante Chloé, het is mij al zeer onverschillig, en je moogt, doen zooals je verkiest."

Tante Chloé stond daar met een verstrooid voorkomen nog altijd voor haar meesteres, maar het was duidelijk zichtbaar, dat het niet het gevogelte was, waaraan zij dacht en waarom zij gekomen was. Eindelijk zeide zij met een korten lach, waarmede negers dikwijls het een of ander voorstel inleiden, dat hun eenigzins twijfelachtig en gewaagd voorkomt:

„Ach, beste missis, waarom zouden mijnheer en mevrouw zich zoo zeer vermoeien om het geld bgeen te krijgen en

Sluiten