Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

einde te maken aan een gesprek, dat haar niet erg beviel. Eva sloop weg, maar sedert dien tijd gaf zij met alle mogelijken ijver aan Mammy les in het lezen.

HOOFDSTUK XIV.

HENRIQUE.

Omstreeks dezen tijd kwam St. Clares broeder Alfred met zijn oudsten zoon, een knaap van twaalf jaren, een paar dagen bij de familie aan het meer doorbrengen.

Geen zonderlinger contrast, dan deze tweelingbroeders. De natuur had, in plaats van eenige overeenkomst tusschen hen te brengen, hen in alle opzichten doen verschillen ; maar toch scheen een geheimzinnige band hen tot een nauwere vriendschap te vereenigen, dan men gewoonlijk tusschen broeders aantreft.

Men zag hen gedurig arm in arm de lanen en paden van den tuin op en neer wandelen; Augustinus met zijn blauwe oogen en blonde haren, zijn tengere gestalte en levendige trekken, en Alfred met zijn donkere oogen, zijn trotsch Romeinsch voorhoofd, zijn krachtige, gespierde leden en vaste, gebiedende manieren. Zij dreven altijd den spot met eikaars gevoelens en daden, maar nimmer gevoelde de een zich door de plagerij van den ander gekwetst; veeleer scheen die tegenstrijdigheid hen nog veel nauwer met elkaar te vereenigen.

Henrique, Alfreds oudste zoon, was een fiere knaap met donkere, vurige oogen, vol leven en geest, en van het eerste oogenblik af, dat hij op de villa was gekomen, scheen hij geheel en al betooverd te zijn door de innemende bevalligheid van zijn nichtje Evangeline.

Sluiten