Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelaat te zetten en vlug te wezen, en nu worden allen tot een laatste onderzoek in een wijden kring geschaard, voordat zij naar de verkoopplaats gaan.

De heer Skeggs wandelt met een sigaar in den mond den kring door, om, de laatste hand aan zijn koopwaai te leggen.

„Wat is dat?" riep hij uit, terwijl hij recht voor Susanna en Emmeline, staan bleef. „Zeg eens, waar zijn je krullen

gebleven, hé?"

Het meisje zag haar moeder bedeesd aan, die met de vlugge gevatheid, aan haar klasse eigen, antwoordde:

„Ik heb haar bevolen om het haar glad en plat te strijken, en het niet zoo in krullen te laten rondfladderen. Het staat zoo veel netter en fatsoenlijker."

„Gekheid!" zei de man, zich op ruwe wijze tot het meisje wendende. „Ga dadelijk heen, en maak je krullen in orde," vervolgde hij, haar een tik met het rietje gevende, dat hij in de hand hield, en zorg, dat je spoedig weer hier bent. Komaan, ga mee en help haar!" duwde hij de moeder toe; „die krullen zullen bij den verkoop meer dan honderd dollars verschil maken."

Onder een prachtigen koepel bewogen zich op het marmeren plaveisel mannen van alle natiën heen en weder. Aan iedere zijde van de cirkelvormige vlakte bevonden zich kleine tribunes, ten gebruike van koopers en verkoopers. Twee van dezen aan de tegenovergestelde zijde waren bezet door zwierige en welsprekende heeren, die met groote geestdrift in een mengelmoes van Engelsch en Fransch de liefhebbers tot bieden op hun waren aanspoorden. Een derde, die nog onbezet was, was omringd

Sluiten