Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kondt. Wat zal ik u nu voor het lijk betalen? Ik zal het medenemen en behoorlijk doen begraven."

„Ik verkoop geen doode negers," antwoordde Legree norse h.

„Gij moogt hem begraven wanneer en waar eii verkiest."

„Jongens!" riep George op een gebiedenden toon een twee of drietal negers toe, die het lijk stonden aan te staren, „help mij hem opnemen en naar mijn rijtuig brengen en zoekt mij ook een spade."

Een hunner snelde heen om een spade te halen; de twee anderen hielpen George om het lijk op den wagen te leggen.

George zag niet om naar, noch sprak met Legree, die zich niet tegen de bevelen van den jongen man verzette, maar met gemaakte onverschilligheid een deuntje floot. Werktuigelijk volgde hij hen naar de plaats, waar het rijtuig stond te wachten.

George spreidde zijn mantel daarin uit, en liet het lijk er in leggen, terwijl hij zijn zitplaats zoodanig verschikte, dat er genoegzame ruimte voor was. Daarna keerde hij zich om, vestigde zijn oogen strak op Legree, en sprak tot hem met een gedwongen kalmte:

„Ik heb u nog niet gezegd, hoe ik over deze onmenschelijke daad denk; het is daartoe hier noch de tijd noch de plaats. Maar, mijnheer, dit onschuldig bloed roept om wraak; ik zal den moordenaar ter verantwoording roepen. Ik zal mij bij den eersten den besten rechter vervoegen en het gebeurde daar openbaar maken."

„Doe het, zoo gij verkiest!" antwoordde Legree verachtelijk met zijn vingers knippend. „Ik mocht wel eens zien, dat gij het deedt! Waar zult gij getuigen vinden? Hoe zult gij uw beschuldiging staven? Doe uw best maar!"

George zag op eens de volle kracht van deze honende uittarting in. Er was niet een enkele blanke op de geheele

Sluiten