is toegevoegd aan je favorieten.

Kleine bandeloozen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toen het oudste zusje voor 't laatst met een wijs-ernstig gezichtje stil had gefluisterd: ... enne toen trouwde ze met die prins in dat glaze paleis.. .«

Buiten hun klein' stillen kring, relde sterk-rumoerend het straatleven voort.

»Riek . . Riek!« benauwd fluisterde er een ; »daar hebje je moeder !«

«Waarzoo ?« angstten de twee tegelijk met schichtige oogen: »komt ze hier op an?«

»Kruip weg, zóó tusschen ons in, dan ziet ze je niet,« hakkelde een van de kinderen.

Maar de vrouw, met een dreigend gezicht, schokkerde naar het hoopje saamschuilende kinderen.

»Ze benne hier niet!« riep er een ontkennend voorbarig haar toe.

»Verdikkie, daar heb-je d'r; daar komt ze al an ; mot je nou weg?« spijtigde het.

»Wanneer vertel je nou weer \vat,« drongen ze haastig bij haar aan toen de vrouw hen op zij drong.

»Morgen, als je komt met je vader!» raddelde ze vlug achter elkaar, met den greep van een hand in haar nek; «morgen asse we spelen bij grootje..!«

Opschrikkend, trok de jongen zijn hoofd terug in het raam en waarschuwde driftig naar binnen.

»Daar benne ze grootje... grootje daar komme ze an. . . hijsch op nou je rok!«