Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geheele beeld misschien „etwas mosaikartig", toch blijft het tot op heden zoo niet een der gewichtige dan toch een der goede werken over de pancreas-chirurgie. De verdere mededeelingen van Korte kunnen als aanvullingen van zijn boek beschouwd worden. Zijn in 1911 geuite meening, dat bij acute pancreatitis de zgn. „Frühoperation" is aangewezen, rectificeert hij in zijn jongste werk (1913) in zooverre, dat in gevallen van pancreatitis acutissima ook bij deze spoedoperatie de prognose geheel en al ongunstig blijft.

Door zijn operaties aan de galwegen kwam Kehr er eveneens toe, ook het pancreas wat meer in zijn gezichtsveld te betrekken. Hij, en vooral Mayo-Robson, richtten hun volle aandacht meer en meer op de chronische pancreasziekten. Reeds in 1889 had Robson er op gewezen, dat het symptoom chronische icterus, waarbij men in de allereerste plaats denkt aan een steen of aan een ongeneeslijk leverlijden, ook het gevolg kan zijn van een kanker van den kop van het pancreas of zelfs van een chronische pancreatitis. Is deze laatste de oorzaak der geelzucht, dan raden zoowel Robson als Kehr aan een drainage van de galwegen, door den laatste vaak gecombineerd met een cholecystectomy. Met Boeckel en Ceccherelli bracht Robson in 1900 30) op het XlIIe Congres international de mêdecine te Parijs een rapport uit over den stand van de pancreaschirurgie. Reeds toen kon hij steunen op een ervaring van vijftig zelf geopereerde gevallen; vier jaren later (1904) betoogde hij in zijn Hunterian Lectures voor het Royal College of Surgeons of England hoe zeer tot dusver door de medici de pancreasstudie was verwaarloosd, hoezeer van den anderen kant toch ook op dat gebied successen te behalen vielen. Ten slotte stelde hij, in samenwerking met Moynihan (1903), later ook met Cammidge (1907) zijn ervaringen te boek.

Ofschoon de laatste ongetwijfeld ook tot de kenners van pancreasziekten mag gerekend worden, verwierf hij zijn bekendheid toch eigenlijk meer door het uitwerken eener toen nog al opzienwekkende reactie.

Hij was getroffen door het feit, dat juist de meest typische symptomen welke vaak samengaan met de verschillende vormen van ont-

Sluiten