Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het is echter loeb direct opgevallen, dat er in deze proefreeksen, Kei

waarin de verhouding 7^7,^—werd bepaald en waarin dus opzettelijk

in het electrolyt het NaCl was weggelaten, onregelmatigheden optraden, die voor een gedeelte afhankelijk waren van de totaalconcentratie en voor een gedeelte daar geen verband mee hielden. Deze onregelmatigheden openbaarden zich in een sterke variatie in de grootte van den ontgiftigingscoefficient, welke wisselingen varieerden tusschen 17 en 220. Loeb verklaarde deze afwijkingen door aan te nemen, dat de gevoeligheid der eieren voor KC1 aan veranderingen onderhevig was. Gelijktijdig echter maakte Loeb van een vondst gewag, die voor deze afwijkingen van het grootste belang is. Voegde hij: aan het electrolytmengsel bovendien 0.01 moleculair NaCl toe, dan bleek, dat de ontgiftigingscoefficient constanter werd, ter verklaring van dit verschijnsel wordt niets gezegd, alleen merkt Loeb op, dat hij het keukenzout toevoegde „um die Bestimmung der Grenzkonzentration für die Entgiftung scharfer zu machen".

In het licht der hier ontwikkelde theorie wordt dit verschijnsel echter volkomen duidelijk. Plaatsen we in gedachte een Fundulusei in gedestilleerd water, dan zijn in de oppervlaktelagen der cellen eiwitstoffen aanwezig, waarin natrium, kalium en calcium hetzij gebonden heztij geadsorbeerd zijn. Voegen we nu aan het gedestilleerde water kaliumchloride en calciumchloride toe, dan zal een wisselwerking optreden tusschen het kalium, natrium en calcium, dat gebonden of geadsorbeerd is aan de eiwitstoffen en de ionen in het electrolytmengsel. Doordat nu in dit mengsel in den beginne geen natriumionen aanwezig zijn, zullen er door de wisselwerking eenige natriumionen uit de eiwitstoffen vrij komen, waardoor de concentratie van het mengsel aan Na-ionen oneindig klein wordt. In dit geva' zullen er echter volgens Nernst') tusschen electroden en electrolytmengsel abnormale spanningen optreden, die zooals uit onze theorie blijkt een juiste balanceering in den weg staan. Des te sterker de concentratie van het NaCl wordt, des te meer zullen deze abnormale spanningen verdwijnen en des te meer zal een balanceering kunnen optreden. Toevoeging van 0,01 mol. NaCl verminderde de wisselvalligheid der ontgiftigingscoefficient reeds van 17 tot 55 en het is begrijpelijk, dat een juiste balanceering eerst aanwezig is, indien de concentratieverhouding nadert tot die van het zeewater, dus waarin het NaCl in nog grootere hoeveelheid aanwezig is. In het schijnbare eenvoudige geval, dat voor de ontwikkeling van Funduluseieren dus

') Nernst. Theoret. Chemie, p. 787, 1913.

Sluiten