Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geheel omsloten door schildklierweefsel. We zullen zien, dat deze kleine kropgezwellen door hun ligging een groot gevaar voor stikkingsdood kunnen opleveren en men ze gevoegelijk wurgkroppen zou kunnen noemen.

In vele gevallen zijn de bloedvaten, die over het aangeboren kropgezwel loopen, sterk uitgezet. Bij de sectie vindt men dan ook de venen aan den hals sterk opgezet en overvuld.

In verscheiden gevallen bestaat er tegelijk met de vergrooting van de schildklier een vergrooting van den thymus, zoo in het tweede door mij waargenomen geval (gewicht 18 gram). Verdere gevallen geven Behrens, Bodenstein (2), Hewetson. Fabre en Thévenot noemen het ook als veel voorkomend verschijnsel. Demme zegt hierover: „Haufig findet sich neben der congenitalen Kropfbildung eine hyperaemische Schwellung und selbst eine wirkliche Hyperplasie des langer persistierenden Thymus vor". Waar we sedert de onderzoekingen van Hammar weten, hoe sterk de gewichten van den thymus bij pasgeborenen uiteen loopen, is het moeilijk uit dit feit eenige conclusie te trekken, temeer daar hel; allesbehalve een obligaat verschijnsel is.

Voorts vond ik in het eerste geval een zeer sterke vergrooting van het hart; inplaats van het normale gewicht van het hart van een pasgeborene van 24 gram woog het hart hier 50 gram; het was in toto vergroot; ook Bodenstein deed een dergelijke waarneming bij een teratoom van de schildklier.

Het gewicht van aangeboren kropgezwellen loopt zeer uiteen. De zwaarste beschreven vermeldt Demme, n.1. 102 gram. Alle andere opgegeven gewichten in de literatuur zijn aanmerkelijk lager. Mijn eerste geval van 58 gram volgt in zwaarte onmiddellijk hierop. De meeste getallen bewegen zich tusschen 10 en 30 gram.

Sluiten