Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

adheasies. Voor microscopisch onderzoek werd ook deze met 10% formaline opgespoten.

Beziet men nu deze serie experimenten, dan is het duidelijk dat de blaas van katten geen ernstige beschadiging van de vascularisatie kan doorstaan; in enkele gevallen komt er zelfs bloederige urine. Men krijgt, wanneer bij katten de bloedvaten gespaard worden, een mortaliteit van 0%, terwijl in de andere gevallen, waarbij deze afgebonden worden, alle proefdieren, dus 100%, succombeeren. Deze sterven allen onder het zelfde ziektebeeld : geen eetlust, bewegen zich niet meer, de haren vallen uit; de dieren hebben bij druk nergens duidelijk pijn. In geen der gevallen bestond peritonitis. Zou misschien de doodsoorzaak te zoeken zijn in het diffundeeren van urine door de doode membraan in de buikholte? De enkele keeren dat men adheasies vond, waren deze vrij onbeteekenend en volkomen ontoereikend geweest om de blaasvoeding ook maar eenigszins te ondersteunen.

In het begin, na de operatie, bestond bij katten waarbij de blaas en slechts een gedeelte van de urethra gedenerveerd was, retentio urinae, maar met een onevenredig weinig gespannen blaas. Later, na een maand ongeveer, had de blaas een duidelijke tonus en was bij palpatie vast elastisch. Er blijft dan ook geen residu urine in de blaas meer achter, bij de eene kat komt deze volkomen contractie soms eerder dan bij de ander, maar tusschen . de 5 k 6 weken is dit wel bij allen duidelijk.

Nooit echter werd bij een der katten incontinentia urinae opgemerkt.

Aanvankelijk waren de micties onbewust, op den duur, na IV2 maand echter, leert de kat het gevoel van een

Sluiten