Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schouwd. Beiden hebben de kat, de zwarte, in al haar geheimzinnigheid beschreven en bedicht, Poe als aanklagende demon, Beaudelaire als het zwijgzaam orakel van wellust en wereldwijsheid. Dansende slangen symboliseerden voor hun lust en weten, de bevrijding door duivelshand van de op de verzande en verzakte godswereld achtergebleven menschen.

Zelfs de hond, in 't algemeen de goede, franke viervoeter kan door zielsverhuizing een verkondiger van de duivelsche wereld zijn. Wee als hij voortdurend om dezelfde plaats heensluipt of met geheven kop de maan aanhuilt! Mephisto stapt uit den zwarten poedel en Cervantes' hond Berganza is een betooverd heksenkind.

De satanische (vermenschelijkende) letterkunde bevredigt onze behoefte aan aardsche mystieke emoties, aan sensueele rillingen, en ze staat misschien tegenover de godsdienstige mystiek, die ons de vrede van het bovennatuurlijke wil doen deelachtig worden. Het dierensatanisme voert ons binnen in een wereld van eeuwigen strijd, die in het donker gevoerd wordt. Het wil dat, wat geen verband met ons leven houdt, toch met onze menschenwereld verbinden en haar, welke redelijk gezien losstaat van die der dieren, uitbreiden door annexaties op het sombere gebied der dierensamenleving, dat alleen des nachts te betreden en te ontdekken is.

Sluiten