Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

..La plus noble conquête que 1'homme ait jamais fait est celle de ce fier et fougueux animal." x)

Het paard van 't naturalisme is de oude, afgewerkte knol uit de mijnen van Zola's „Germinal" °f Coco, het afgejakkerde uitgemagerde boerenpaard van Guy de Maupassant, dat aan wat boerinnenpiëteit zijn leven dankt. Paulus Potter, die zoo lang dieren aangestaard heeft tot hun lot en wezen in zijn doeken trok, heeft dit paard ook gezien. Het is het treurigst huisdier, het meest bemodderde en dat in tegenstelling met den hond meer van zichzelf verliest en meer van zich behoudt, wanneer het hem slecht gaat. Niets meer bezit het moede trekpaard van het wilde steppendier, maar zelfs de treurigste knol verliest nooit, zooals de hond dit doet, zijn adel. Een Joodsche schrijver uit het Oosten, Schalom Jacob Abramowitsch heeft het vernederde volk Israël in een oude, smartelijke, schurftige merrie gesymboliseerd (die Klatsche). Het paard der naturalisten, stadsdier, vrachtdier van donker Parijs en donker Berlijn, van prostitutie en van zakenleven is stil beweend in Theodor Daubler's: „Die Droschke".

Er staat een wagen voor een donkere kroeg; Het vele licht der maan is voor het paard te

[drukkend; De oude koets, de smalle steeg zijn leeg,

Vaak stampt het paard, dat men eens aan hem

[denke.

Zulke oude merries kraken in de knokken En steunen steeds meer op den wagenboom;

1) De edelste overwinning ooit door den mensch bevochten is die op dit dier vol vuur en trots.

Sluiten