Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met geweld uit mijn slaap te wekken. De val der andere muren had het slachtoffer van mijn wreedheid saamgedrukt in de voor kort op den muur gestreken specie; de kalk van dien muur had in verbinding met de vlammen en de ammonia uit het cadaver het beeld doen ontstaan, zooals ik het voor me zag.

Hoewel ik zoo^ op slimme wijze mijn verstand tevreden stelde al voldeed dit mijn geweten niet volkomen wat het verwonderlijke feit betreft dat ik zoo juist verteld heb, toch maakte dit een zeer diepen indruk op mijn verbeelding. Gedurende verscheiden maanden kon ik het spookbeeld van de kat niet kwijt raken en gedurende deze periode kwam er m mijn geest een soort halfgevoel op, dat op wroeging leek, maar het niet was. Ik ging zoo ver, dat ik het verlies van het dier betreurde, en dat ik in de gemeene kroegen, die ik nu gewoon-

!wiwZ°'\UI?kee,k naar een ander vriendje van dezelfde soort, dat hem vervangen zou en er ongeveer zoo als hij zou uitzien.

Op een nacht toen ik half-versuft in een afschuwelijk drankhol zat, werd mijn aandacht plotseling getrokken door een zwart voorwerp, dat toen op een van de reusachtig groote rhum- en jenevervaten rustte die het voornaamste meubilair van het lokaal vormden. Staag had ik gedurende eenige minuten naar den bovenkant van het vat gekeken Wat nu mijn verwondering wakker riep was het feit, dat ik het voorwerp, dat er op lag niet eerder had waargenomen. Ik liep er naar toe en raakte et met mijn hand aan. Het was een zwarte kat, een heele groote, minstens zoo groot als Pluto en die in ieder opzicht precies op hem leek behalve in iets. I luto had geen enkel wit haar op welk ge-

Sluiten