Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

}

die men zich kan indenken. Meer dan eens had mijn vrouw mijn aandacht gevestigd op het eigenaardige van de witte vlek waarover ik gesproken heb en die het eenige zichtbare verschil vormde tusschen het vreemde dier en de andere die ik had dood gemaakt. De lezer zal zich zeker herinneren, dat deze vlek hoewel ze groot was, oorspronkelijk een onbesliste vorm had, maar langzamerhand, graadsgewijs — met onmerkbare veranderingen, die mijn verstand zeer lang als denkbeeldig trachtte voor te stellen — had zij ten slotte een uiterst scherpe omlijning gekregen. De vlek gaf nu het beeld te zien van een voorwerp dat ik huiverend noem, — en juist daarom voelde ik afschuw en walging voor het dier en zou ik mij er van bevrijd hebben als ik het maar gedurfd had — nu was het, ik herhaal 't, het beeld van een afzichtelijk — van een schrikwekkend iets — het beeld van de galgl — O somber en gruwelijk werktuig van verschrikking en van misdaad — van zieltoging en van dood!

En nu was ik werkelijk zoo ongelukkig dat het de grenzen der mogelijke menschelijke ellende verre overschreed. Een redeloos beest — wiens broeder ik met verachting gedood had — een redeloos beest zou mij, mij, mensch gevormd naar het evenbeeld van den hoog-tronenden God, zulk een ondragelijke ellende kunnen veroorzaken! Helaas, bij dag noch bij nacht kende ik meer de zegening van de rust! 's Daags liet het wezen me geen oogenblik alleen; en 's nachts ontwaakte ik ieder oogenblik uit droomen van onzegbare verschrikking om op mijn aangezicht de heete adem van het ding te voelen en zijn ontzaglijk gewicht — een nachtmerrie, die stof en vorm gekregen had en ik de kracht niet

a

Sluiten