Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

buren te worden nagegaan. Verschillende plannen kwamen in mij op. Een oogenblik dacht ik erover het lichaam in kleine stukken te snijden en die in het vuur te vernietigen. Toen besloot ik een graf er voor te graven in den bodem van de kelder. Daarna dacht ik er over het in de put van de binnenplaats te werpen — toen stelde ik me voor het w te pakken in een kist als een of andere koopwaar van gebruikelijken vorm en dan een kruier er mee te belasten het buiten het huis te brengen. Maar ten slotte koos ik een middel, dat ik als beste van allen beschouwde. Ik besloot er toe het lichaam in de kelder te metselen — zooals, naar men zegt, de monniken uit de Middeleeuwen hun slachtoffers inmetselden.

Voor een dergelijk doel was de kelder zeer geschikt. Zijn muren waren losjes gebouwd en voor kort geheel bepleisterd met een ruwe pleister dat door de vochtigheid van de lucht niet hard had kunnen worden. Bovendien was er in één der muren een uitbouw, die zijn oorzaak vond in een valsche schoorsteen of haardruimte, die men had Volgestopt en dichtgemetseld om weer geheel met de rest van den kelder in overeenstemming te zijn. Ik twijfelde er niet aan, dat men gemakkelijk de baksteenen op die plaats kon verwijderen, er het lijk instoppen en het geheel dichtmetselen zooals het tot nu toe geweest was, zoodat geen oog er iets verdachts zou kunnen ontwaren. En in deze berekening werd ik niet bedrogen. Door middel "van een breekijzer wist ik makkelijk de steenen los te maken, en toen ik zorgzuldig het lijk tegen den binnenmuur geplaatst had, hield ik het in deze houding staande, terwijl ik met weinig moeite den geheelen bouw weer in orde bracht, zooals die er

Sluiten