Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Soms hielden ze even op, dan liepen ze pronkend om elkaar heen als ronde vormlooze ballen... . maar dadelijk herstelde de oude zich weer en viel aan.

De hennen stonden achteraf, roerloos, met lang uitgerekte halzen. Staakte een van de hanen den strijd om de hennen te naderen, dan stoof de andere dadelijk op hem af en ze botsten weer tegen elkaar.

De jongste begon te verflauwen. Hij voelde zich tegen zijn leermeester niet opgewassen, noch in de verdediging, nog minder in den aanval. Maar hij wist, dat hij behendiger vliegen kon, vooral bij het maken van snelle wendingen. Hij steeg op en toen begon de strijd in de lucht. Zij joegen elkaar de hoogte in, dan weer omlaag, ontweken elkaar in plotselinge wendingen, stegen steil naar boven en tolden naar beneden, terwijl ze elkaar vasthielden. De jongste wist handig de stooten van den oude in de lucht te ontwijken. Maar de andere was hem de baas in pijlsnelle, rechte vlucht. De jongste zon voortdurend op een middel om zijn mededinger te verschalken. Hij probeerde hem telkens verder van de hennen af te lokken. Snel streek hij in hoog gras neer, verborg zich in een sloot en probeerde daardoor, gebukt sluipend, naar de hennen terug te keeren. Maar de oude gent snapte hem telkens weer, hij moest de lucht in en opnieuw vluchten, want hij waagde het niet meer den oude te staan.

Ze raakten allebei op. De jongste liet reeds de vleugels hangen; met wijd open snavels snakten ze naar rust en lucht. Nog steeds gaf de nieuweling zich niet gewonnen, hoewel hij bijna niet meer kon, want de laatste list had hij nog niet geprobeerd.

Als in wanhoop verhief hij zich na een poos en

Sluiten