Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blik zien, hoe hun terrein door anderen wordt ingenomen.

Wederom voelt het edelhert den toorn in zich groeien, nogmaals rijzen de haren op den halsrus; omhoog en spannen zich de spieren.

Dreigend buigt het den kop met het machtige wapen omlaag en siddering op siddering beeft langs zijn flanken. 6

Een rauwe kreet klinkt door de nachtelijke stilteeen jong varken, dat zich te dicht bij het hertengezelschap waagde, heeft kennis gemaakt met de geweldige horens.

Nu echter ontwaakt bij het varken ook het moederlijk gevoel en onbezonnen rent het moederzwiin met zulk een geweld op de herten in, dat deze verschrikt op zijde springen.

Nu, f ïet erdelhert op zijn hoede en wacht den aanval kalm af. De oogen schieten vuur, de adem-

Z1Ch' J°g ho°8« h« dichte LïVver dc°.S«he«I» rug «„ kam

, het korte staartje is in onophoudelijke beweging, en dreigend buigt het den kop met het machtige gewei.

Wederom rent het varken met woest geweld op het hert aan en de schok is zoo hevig, dat beide op de aarde tuimelen. Spoedig zijn ze echter weer op en trachten elkander zooveel mogelijk te verwonden.

Angstig hebben de jongen-varkens zich bijeen gebaard en de herten zien van verre naar den strijd.

Beide strijders bloeden en zijn afgemat van inspanning.

Op eenigen afstand van elkander blijven zij staan ais om op krachten te komen en als dan weder een aanval volgt, boren de stangen van het edelhert diep in liet lichaam van de zeug.

Sluiten