Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dier ons doet ondergaan. De ontelbare lotgevallen, die s menschen leven ketting- en sprong-gewijs vormen, doen ook het bestaan van de dieren, die met de menschen leven, zwikken en zwenken. De stemmingswisselingen van de ziel des meesters en haar definitieve veranderingen doen zich ook in het dier gevoelen, dat met hem leeft. Met menschelijke degeneraties daalt ook het „zedelijk" peil van het dier en menschelijke sereniteit uit zich in 't dier als tevreden rust.

Ondanks de groote hoeveelheid katten- en hondenverhalen, waar de literatuur over beschikt, heb ik als typisch verhaal van aanhankelijkheid tusschen mensch en huisdier de Spaansche schets van Clarin gekozen, waarin de koe, dat eenig en allesgevend bezit van den kleinen dorper, de vriend is van zijn huisvesters. In zijn zacht, gematigd, landelijk realisme is dit verhaal toch kenmerkend voor de laatnegentiende eeuwsche letterkunde, die sociale misstanden blootlegde en sociale eischen stelde. Typisch ook voor den tijd, die het romantische leven in het nieuwe tijdperk der industrialisatie verbloeden zag. ,,Adios Cordera!" Is het niet, of heel de oude rustieke romantiek een „adios" wordt toegeroepen? De eenvoud van het dier, dat den naturalisten zoo hef was, omdat ze dicht bij de natuur is gebleven, belichaamt hier de koe.

André Demaison's „Poupa 1'éléphant" is een merkwaardige schildering van het leven in de gekolomseerde tropen. Uit verveling en onder den invloed van het de gesloten moraal ontbindend klimaat, depraveeren de naar verstrooiing zoekende officieren van een Afrikaansche garnizoen-nederzetting een olifant. Zij wennen het dier aan het gebruik van alcohol. De olifant raakt verslaafd aan

é

Sluiten