Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij wilde weer beginnen maar opeens sloeg zijn stem over en hij schoot in een helderen lach.

Iedereen lachte mee en als 't eindelijk bedaard was, las hij kalm verder met zijn prettig geluid van jongen man.

— Ge hè 't merakels goed gedaon! zei Leneke, 't

was veul mooier as van Wimke!

Nu trad Pietje van Hent naar voren en overal klonk al gelach, nog vóór dat hij begon.

Hij krabde zich door de lange gele haren, boog 't gezicht over zijn boek en dan gooide hij 't hoofd achterover en keek triomfantelijk rond: „De doodsklok!".... Iedereen zat te schudden van 't lachen. Pietje, die anders altijd zulke komieke stukken had, zou nu zoo'n ernstige voordracht houden,.... 't was niet om te gelooven!— Geen mensch wist, waar'tover ging, maar hij zette zoo'n vreeselijk gek ernstig gezicht, dat 't plezier niet op hield....

t Feest was nu in eens in vollen gang, en nu gingen een paar van de meisjes rond met melkchocola en warmen wijn en overal kwamen de tongen los en riepen ze elkaar gekheid toe. Onderwijl werd er een hok gemaakt op de planken; 't gordijn ging bolderend heen en weer en daarachter klonk gelach en gestommel en werden papieren maskers uitgestoken en de kop van 't varken.

Het doek werd opgehaald en nu verscheen langzaam, van onderen op een tafel met een flesch en een paar glaasjes er op, waar omheen twee veekoopers in blauwe kielen met een boer zaten te onderhandelen; alledrie

Sluiten