Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en vaoder, as ie 't heurt, dan slaot ie oe këpöt

Ze zag 't nu ineens voor zich, al de ellende, die er van zou komen en dan werd ze driftig en sloeg haar met de vlakke hand in 't gezicht en op den rug. Maar Leneke keerde zich niet af en 't deed haar goed de slagen te voelen branden op de wangen, want ze wist, dat moeder het met tegenzin deed en alleen maar omdat het zoo moest en omdat vader 't anders nog erger zou doen.

Moeder wond zich hoe langer hoe meer op en nu

lag ze zelf te snikken op den rand van de bedstee

En nu, voor 't eerst, voelde Leneke een wezenlijk berouw, nu ze zag, dat moeder er zoo ellendig van was.... moeder, die altijd zoo goed voor haar was geweest. Ze trok haar hand naar zich toe.

— Mak me mar këpot moed ; ik dug toch niks !

Maar nu hoorden ze de kamerdeur opengaan en angstig bedwongen ze 't snikken, dat vader 't niet zou hooren. Moeder was wanhopig en dorst niet naar de keuken te gaan, om het te vertellen. — Wa'

mo'k nou zége wa' mo'k nou zége en waor

mot-te nou hen?.... Och kijnd wa' hed-de toch gedaon 1

Ze jammerde maar aldoor, met't gezicht in de dekens en Leneke lag te rillen en zag in haar verbeelding vader binnenkomen en hoe hij haar zou vermoorden.

't Werd langzamerhand donker in 't kamertje en moeder droogde de tranen af en ging naar de keuken.

Leneke lag met ingehouden adem te luisteren, maar ze hoorde vader geen enkel woord zeggen en dan

Sluiten