Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die dingen nieuw; gebeurtenissen van meer of minder gewicht, die allemaal een heele reeks van overpeinzingen en beschouwingen met zich meebrachten, iederen keer dat ze ze weer lazen. — Eerst de ingezonden stukken — lange opstellen over landbouwzaken, met vreemde namen van kunstmestsoorten erin; nijdige protesten van schoolmeesters over de salarissen, of ingewikkelde stukken met deftige woorden, waarvan 't niet duidelijk was waar het over ging en andere weer met duistere toespelingen op persoonlijke twisten, die alleen voor ingewijden begrijpelijk waren. Soms kwamen er stukken in voor in het Betuwsch, precies zooals ze het spraken. „Een afgeluisterd gesprek" of „Samenspraak tusschen Hent en Teunis" en die las vader dan voor, 's middags, wanneer er menschen waren en dan spraken ze er urenlang over, wie 't kon geschreven hebben en wie er mee bedoeld waren. Daar genoten ze de heele week van en zaten innerlijk te lachen en met het hoofd te schudden, telkens wanneer ze 't weer lazen.

— Hij 's toch mar fijn van de klep!

— Nou, nou, de poldermeesters die hebbe veur erst mar wir zat!

Maar 't belangrijkste was toch steeds het „Betuwsch Nieuws."

Met één oogopslag hadden ze den naam van hun dorp uit de lange reeks van andere plaatsen uitgezocht, en overzagen al de gebeurtenissen van de week, die daar nu, in enkele regels samengevat, achter elkaar stonden opgesomd, als naakte feiten, ontdaan van al

Sluiten