Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komsten in het schaftuur en 't verwerken der geheimgehouden gedachten, wanneer ze, ieder op zijn eentje, bezig waren met de uitvindingen.

Door 't jarenlang uit elkaar nemen en weer in elkaar zetten van het kunstige samenstel der uurwerken en 't zoeken naar de gebreken en fouten van 't speelgoed en de harmonica's en andere dingen, die bij hen gebracht werden, wanneer niemand in 't dorp er weg mee wist, hadden ze langzamerhand een heel anderen kijk op alles gekregen dan de gewone menschen, die slechts 't uiterlijk ervan zagen, als plaatjes voor hun oogen, zonder te begrijpen of er zich om te bekommeren, wat voor geheimzinnige krachten daarachter verscholen lagen.

Hent was vroeger op de avondschool geweest en hij had het later weer uitgelegd aan Heintje, bij het leeren van het vak. — Overal zat kracht achter; 't kwam zoo maar niet vanzelf, dat de slinger van een klok telkens van het hoogste punt weer terugkwam, of 't naar beneden dalen van de gewichten; maar dat was de zwaartekracht, die overal op lag te loeren, onverschillig of 't klein was of groot; en zoo gauw was er iets niet genoeg ondersteund, dan strekte ze de onzichtbare armen er naar uit en trok het naar beneden. Bij de veeren was het weer de spankracht, die daarin zat te wringen en te drukken om ruimte om zich heen te hebben en daardoor het raderwerk weer in beweging bracht en zoo was 't met alles.

En in hun voorstelling waren al die krachten levende wezens voor hen geworden, geduldige lastdieren, die zich overal voor lieten spannen en van 's morgens vroeg tot

Sluiten