Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Even richtte hij het rimpelig hoofdje op,

een dun streepje bloed kleurde de bleeke lipjes.

Hij.; keek' haar droef aan, toen zonk hij achterover op den besneeuwden grond terug, bracht zijn handjes

aan zijne borst

Een druppeltje bleek rood vloeide langzaam uit zijnen

mond, en kleurde de smetlooze sneeuw

Zij bukte zich voorover, en overlaadde hem met

liefkoozingen

Het kreunen was nu geheel opgehouden

Zij luisterde met ingehouden adem.

Niets dan het ver verwijderd geroep van een koopman.

eentonig en flauw verbrak het de eindelooze

stilte van den guren Decembernacht . . . • . . .

Zij luisterde scherper Geen zucht kwam

meer uit zijn gebroken borstje

De wind joeg haar vlijmend eenige fijne vlokken in 't gelaat .... en speelde met haar jurkje .... Een koude rilling, opkruipend langs de dunne beentjes,

vermeesterde haar geheele lichaam

Toen besefte ze het flauw

Een suizen drong in haar hoofd, een koortsachtig kloppen in de slapen .... ze zag die rijke gang weer voor zich; .... vaag, heel ver weg hoorde ze het plechtig ruischen der koraal-muziek .... Heel uit de verte was het of ze tot haar kwamen die heerlijk volle tonen, en ze zag in haren geest weer het flauw verlichte kerkportaal, .... toen doemde eensklaps het beeld harer ouders voor haar op, ze weende . . .

Sluiten