Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en verraderlijk, en denkt niet eens terug aan die arme Emma die hij nu zoo koelbloedig van eer en vrede beroofde.

„Zoo niet ik, dan een a n d er," heeft hij schamper met zijne vroolijke vrienden gelachen; want met dergelijke edele leuzen sussen jonge en oude mannen, zoo gaarne hun geweten in slaap, als zij op het punt staan een arm onervaren kind alles te ontnemen, om haar dan aan haar lot over te laten.

En wat gebeurde er met Emma?

Ik merkte dat zij nog bleeker, nog magerder werd. De zwakke levensvonk die voor een oogenblik een lichten gloed over haar flets gezichtje had doen flikkeren, maakte plaats voor eene doffe eentonige droefheid. Met verdubbelden ijver wijdde zij zich aan haar studie, 't scheen dat zij voortaan geen anderen wensch, geen andere ambitie meer kende dan de vervulling van den plicht, dien zij zich had opgelegd.

En wat van haar toekomst? W ie weet het en wat komt het er op aan? Wat bekommert zich de maat schappij om zoo n arm heideplantje, dat door een ruwen voet werd vertreden? Het heeft zijn bloem en zijne frischheid, dus voor haar ook zijne eenige waarde verloren. Met nederige zonde heeft de wereld geen medelijden!

Bewustzijn van haar schuld? Dat had zij En

lijden? Ach ja, ze leed droef en bitter.

Eene onbescheidenheid, die ik buiten mijn wil beging, deed mij beseffen hoezeer zij in berouw en droefenis

Sluiten