Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als 't gaat in de huishouding; maar hare jeugd en onervarenheid doen veel dingen verkeerd geschieden; de jongste twee spelen met de poppen en maken nog al wat drukte. Telkens worden zij door de oudere twee aangemaand om toch wat stil te zijn; als zus weer beter is, mogen ze weer vrij spelen. Deze heeft al een paar malen van den gorgeldrank gebruikt en ook al uit het bittere fleschje ingenomen. Vader heeft een pond druiven gehaald, om den leelijken smaak wat te verdrijven. Zoo gaat de morgen voorbij, welke voor moeder eindeloos lang duurt; bovendien is ze nu alleen, want vader is om tien uur de deur uitgegaan; hij kon niet langer blijven. Tegen twee uur houdt een rijtuig voor de deur stil, en nog eer de schel overgaat, wordt de deur reeds geopend.

„Hoe is het?" informeert dokter.

„Nog 't zelfde, meneer!" zegt een der meisjes, ofschoon ze er niets van weet en 't ook niet weten kan, want moeder is niet beneden geweest. Dokter gaat naar boven, waar moeder hem al in de geopende kamerdeur opwacht; na de gewone begroeting neemt hij plaats naast het ledikant. Hij voelt den pols, bekijkt de tong en vooral de keel, doch nu heeft hij een spateltje meègebracht, om de tong neer te drukken.

Hij schudt bedenkelijk het hoofd; moeders lieve, zachte, blauwe oogen zwemmen in tranen, en ze bijt haar onderlip tot bloedens toe.

„Wat dunkt u er van, dokter?" komt ze met moeite.

„'k Zal een anderen drank voorschrijven, en daarmede moet ze om de 2 uur gorgelen, maar zoo min mogelijk doorslikken," antwoordt de arts.

Sluiten