Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Ziele door den trek des VADERS opgewekt.

Al geeft zich hier zoo mild in dezen lande voor 't uiterlijke levens-vier 1)

een overvloed, om zorgeloos te branden

en vleesch en bloed, dat grove dier,

zijn aardschen lust den vollen toon te geven —

nog voel ik vaak in mijn gemoed een vonkend vuur, een diep verborgen leven,

dat hongert naar een hooger goed,

en spreekt: „Wij zijn niet thuis op deze aarde,

mij dorstet naar mijn Vaderland en Vader die mij uit zijn wezen baarde".

Waartegen zich de Ezel2) kant:

„Nog tijds genoeg; weg! al te diepe zorgen;

volbrengt nog deze laatste lust!"

Dit drijft het Vleesch van d'een tot d'andre morgen

en zet den Geest in valsche rust.

Nu langer niet. Nu is het tijd van waken,

eer dat de Ziel een Distel werd,

en nimmer tot genade mag raken.

O Heer! geeft mij een ander hert.

Goddelijk antwoord.

De goddelooze verlate zijnen weg en de ongerechtige man zijne gedachten en hij bekeere zich tot den Heere, zoo zal Hij zich zijner ontfermen. Jesaja LV : 7.

Heden indien gij zijne stem hoort, zoo verhardt uwe harten niet. Hebreeën III : 15.

1) vuur.

2) het „vleesch", de stoffelijke mensch.

Sluiten