Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deed voor eeuwig den opstand gloeien in de zielen van duizenden onbekenden. Daarbij kwamen de knevelarijen der vreemde huursoldaten den haat verveelvoudigen in het gemoed der menigte, doch eene menigte is steeds weerloos....

De dapperen echter hielden kloekmoedig vol. Irouw tot den bedelzak hadden zij gezworen aan de edele taak der verlossing, en de prinsen gaven het opwekkende voorbeeld. Al was prins Willem van Oranje, de Zwijger, teruggeslagen met zijne Duitscne troepen uit het land van Limburg en Luik, al vond Adolf van Nassou den dood in Friesland, edele geesten gaven het niet op.

Graaf Marnix van Sint Aldegonde was hun woordvoerder. Vriend van Willem de Zwijger, zijn raadgever en vertrouweling, had hij grooten invloed. Men vond hem enkel waar strijd en gevaar was, om aan te wakkeren en te raden.

Een nacht, toen de koene graaf, onvergezeld, langs onveilige wegen reed, voelde hij in innige geestdrift de opperste fieiheid van den langen strijd. Machtig sloeg het leven hem door zijn lijf, hij voelde zich rijk aan daden, en even onbuigzaam als het goede van Nederland.

Hoog in den hemel pinkten vertrouwvol de sterren, en duistere wolken dreven af. Onwillekeurig trok Marnix den toom vaster aan, sloeg de sporen in de flanken van zijn ros, en het paard, zoo aangespoord, voelde de heilige hartstocht van zijn meester, steigerde en holde dan in vliegende vaart over veld en beemd.

Hij reed het land door om de verspreide benden bijeen te brengen, die helpen moesten tot het belegeren van den Briel. Nu peinsde de graaf hoe hij toespreken zou de geuzen, die geen krijgstucht kenden, maar enkel vrijheidsliefde en haat tegen de dwingelandij. Vertrouwen en dapperheid moest bij hen de kennis van het wapenbedrijf en de ondervinding der slagvelden vervangen en vergoeden.

Sluiten