Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geschreeuw, gebrul klonk door de nachtlucht heen En eer hij 't wist, stond Bragi op 'en schild En werd als dichter 't dorp in 't rond gedragen, 't Sienjaal klonk, alles zweeg en doofde 't licht. Stil slopen ze naar vlotten in de stroom.

Geruisloos gleden zij naar de andrë oever.

Noch schemerde 't, nauw lichtte 't uit het Oost, Toen krijgsgehuil van gindse oever vloog Naar 't dorp, waar alles op dë uitkijk stond.

Vaag klonk het over, zege of nederlaag? De vrouwen staarden bleek en zwijgend of 'En enkle in tranen, handenwringend naar De waaz'gë oever: vuur steeg lekkend op En luid gejuich rolde aan.

Gewroken was De smaad, bevrijd de vrouwen, maar bedroefd Stroomde alles samen om de grijze dode,

Noch droeviger, nu ook hun dichter daar Bewusteloos van 't bloedverliezen lag.

In 't woud had Bragi 's vijands hoofd vervolgd En onder gelend, vroeg neerdwarlend loof Had hem 'en speer getroffen, hij viel neer En zag in schemering Walkyren zweven. Ze brachten zorgvol zielen naar omhoog, In koelheid hare dienst doend, met 'en scherts, Als weer een viel naar Wodan's wikbesluit.

Sluiten