Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verpleegster; en besloot voorloopig in het ouderlijk huis terug te keeren. Het had den heer en mevrouw Rendell plezier gedaan dat George bij de feestelijke ontvangst tegenwoordig was gebleven, en haar zoo gewoon mogelijk had begroet. Maar na een dag of veertien, vernamen zij wat de eigenlijke aanleiding was geweest tot dat besluit. Hij had Hélène opnieuw gevraagd zijn vrouw te willen worden. Hij had haar gezegd dat zij nu immers haar doel bereikt had, en haar diploma verkregen; en dat zij dus thans, zonder aan haar zelfstandigheid te kort te doen, op hare eerste weigering van zijn hand kon terugkomen. — Maar Hélène bleef heel beslist daarbij.

„Ik houd niet genoeg van je, en ik ken je niet genoeg," zei zij eenvoudig, maar nadrukkelijk : „Wij zijn samen opgegroeid, en daardoor kennen wij eikaars uiterlijke gewoonten; maar innerlijk zijn wij elkaar vreemd geworden. — Het spijt mij vreeselijk dat je er op terugkomt; want onze verhouding wordt daardoor onmogelijk."

En zij voelde dat zóó, dat zij hare ouders vroeg naar de ziekenverpleging, waar men haar heel graag aanstellen wilde, te mogen terugkeeren.— Toen George van dat plan hoorde wilde hij zelf

Sluiten