Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,Ik wil nog een paar bloemen plukken voor het graf van papa. Misschien wil je mij even helpen ?"

Eerst toen zij het hem. gevraagd had, en hij zwijgend neven haar ging, herinnerde zij zich opeens hoe zij op den morgen van haar vertrek naar de ziekeninrichting als leerlinge dezelfde bezigheid te samen verricht hadden. Maar hoe anders waren de omstandigheden toen geweest! Toen waren zij een paar kinderen, enkel met hun eigen leven vervuld. Nu lag tusschen dat verleden en dit oogenblik een pas gedolven graf, dat hen geleerd had zich zelf te vergeten om anderen ten zegen te willen zijn. En, in de gedragen stemming waarin zij zich bevond, was er een behoefte in haar hem iets daarvan te zeggen:

„Niet waar George", zeide zij opeens, eenvoudig, lief. „Je herinnert je nog, wat papa ons op dien laatsten avond gevraagd heeft? O ik ben er zoo blij om, dat hij zoo sprak. Want daardoor is nu alles immers weer goed tusschen ons beiden. Is het niet zoo; dat beloof je me toch?"

George's antwoord volgde niet dadelijk. — Want hij was op dat oogenblik in een geheel andere gemoedsstemming dan zij. Overspannen door een bijzonder moeilijken dag die achter

Sluiten