Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

partij van Gerrit Stevens aan, meer uit vrees van uitgelachen of bespot te zullen worden door zijn kameraden, dan omdat hij zelf eenige werkelijke aanleiding wist tot klagen.

— Terwijl George dus in die dagen het hoofd vol zware zorgen had, en dikwijls de toekomst donkerder inzag dan hij thuis wilde laten bemerken met het oog op den lijdenden toestand van mevrouw Rendell, trof hem een verdriet dat hij zich te erger aantrok omdat hij het enkel aan lage wreedheid te danken had.

Op een middag, toen hij van de fabriek thuis kwam, vond hij allen in de huiskamer-, mevrouw Rendell, Hélène, Frits en Henri; en Julie die hem toeriep:

,,0 gelukkig, dat je er eindelijk bent! Kom toch gauw eens kijken wat ,,Run" heeft. Hij doet zoo raar."

„Run" was een mooie en schrandere Scotchterrier, George 's eigendom. Hij had zich buitengewoon aan het lieve, trouwe dier gehecht, dat een viervoetige vriend van hem was geworden, zooals honden dat zoo dikwijls voor hun meesters zijn.

Julie hield het arme beest op schoot, dat zich van pijn kromde en zichtbaar hevig benauwd

Sluiten