Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ongelukkig maar een heel alledaagsche snede, zegt de dokter."

Zij was klaar, en pakte zwijgend hare dingen bijeen om de kamer te verlaten. Maar hij za<^ er zoo moe en pijnlijk uit, dat zij toch niet laten kon hem nog te raden :

„Zou je van daag niet liever maar van de fabriek thuis blijven ? Ik geloof dat het beter zou zijn voor je."

„Dat behoorde immers ook tot haar pleegzuster-schap," dacht zij met bitterheid, — dat zij voor hare patienten zorgen moest, en hen ten goede raden, — of zij vriendelijk tegen haar waren of niet.

Maar hare strakke houding van zooeven,

die hem natuurlijk een raadsel was, — had hem gegriefd :

„Ik zal het er maar op wagen," — zei hij — „als de dokter het mij verbieden mocht is het natuurlijk iets anders; naar hem móet ik luisteren" — En ditmaal wilde hij onvriendelijk zijn; maar zoodra Hélène weg was had hij er al weer spijt van.

Zij zette haar verbandkistje onverschillig op den eersten den besten stoel in haar kamer; en toen barstte zij, voorover naast haar bed op

Sluiten