Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar ', — antwoordde hij. „Ik geloof dat ze nu langzamerhand in slaap zal komen. Als jij dan zoolang hier wilt blijven, dan zal ik zien of ik den dokter nog kan vinden, en hem hier heen sturen.''

— Hélène begreep wel dat zij het gevaar van de besmetting toch niet meer kon voorkomen nu. — „Als je maar niet zoo onvoorzichtig geweest waart , knorde zij, in haar angst vrijmoediger met hem.

— Hij schudde het hoofd. „Je zoudt het ook gedaan hebben in mijn geval", verdedigde hij zich, eenvoudig. ,,Toen ik binnenkwam klemde Marietje zich huilend van pijn en angst aan mij vast. Zou jij haar toen hebben weggestooten, uit bezorgdheid voor je eigen gezondheid?"

En hij glimlachte even, — vriendelijk, — om haar antwoord dat zij met de tranen in de oogen gaf:

„Je weet immers wel hoe ik het meen."

De plicht der pleegzuster noodzaakte Hélène thans, voor het oogenblik alle verdere bezorgdheid om George ter zijde te stellen, en zich geheel aan vrouw Stevens te wijden. De arme moeder wilde volstrekt van haar weten wat zij van Marietjes toestand dacht, en van haar de geruststellende verzekering hooren, — die zij

Sluiten