Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hare stem trilde nog een beetje terwijl zij antwoordde :

„Als jij maar gauw zorgt dat je weer heelemaal gezond wordt, 't Is zoo'n vreemd gezicht je zoo zwak te zien!"

Hélène was haast boos om die woorden, omdat Julie, in plaats van dankbaar te zijn voor George's behoud, zich zoo weinig voor hem goed hield. Maar zij had toch medelijden ook; toen hare zuster later, terwijl zij samen op hun kamer waren, tot haar zeide:

,,Wat ziet George er nog slecht uit! — O Lena wat zal het nog lang duren vóór hij weder zoo sterk als vroeger is!"

— ,.Je moet je dat maar niet erg aantrekken," deed zij haar best te troosten. „De gevolgen van zoo'n hevige ziekte duren natuurlijk heel lang; maar op zijn leeftijd komt men ten slotte die toch wel te boven. — Denk er liever aan hoe gelukkig het is afgeloopen. — Wat moet je een vreeselijken tijd van spanning hebben doorgemaakt, arm kind!"

— ,,0 vreeselijk, snikte Julie; en, bij de herinnering aan die akelige dagen en aan het goede dat ten slotte voor haar zelve uit alles voortgekomen was, begon zij opnieuw zóó

Sluiten