Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oord kwam. — Maar Julie, nauwelijks volwassen, nog te jong om een zoo groote verantwoordelijkheid te dragen, zag zich aan haar zelve en haar eigen oordeel overgelaten op een leeftijd waarop de meeste meisjes veel leiding nog noodig hebben. — Zij was gestruikeld, — maar hare moeder erkende dat haar pad misschien wat al te moeilijk was geweest; en zij nam zich voor thans met méér ijver over de gangen van haar kind te waken. —

,,Eri George?" — vroeg Hélène; die op dit oogenblik begrijpelijkerwijze méér medelijden had met zijne teleurstelling, dan met die van Julie. „Zullen we hem dadelijk vertellen wat er gebeurd is?"

,,Niet dadelijk," ontried mevrouw. — ,.Zoo spoedig mogelijk moet hij het natuurlijk weten, opdat hij zich voortaan geen illusies meer maakt; maar voor t oogenblik zou ik hem liever nog sparen. Hij is nog zoo pas hersteld. Het zou hem misschien in eens weer doen instorten."

En Hélène had er volstrekt niet tegen nog wat te moeten zwijgen. — Aan den éénen kant verlangde zij wel dat George hoe eer beter klaarheid kreeg ten opzichte van Julie's neiging; maar aan den anderen schrikte zij terug voor

Sluiten