Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— „Èn als ik drie jaar later was gekomen ?" vroeg Aristide.

— ,,Drie jaar later... drie jaar later is lang... dan had ik met de eerste witte haren misschien de verliefdheid van een grijsaard gehad en met u willen duelleeren... en misschien was ik zoetjes-aan eens over trouwen gaan denken...! In ernst, monsieur Baroche, werk, werk, neem een meisje als Jozette, dat is de goedkoopste manier, en verander niet te vaak, want niets is tijdroovender dan gevoelszaken; — dat voor het eerste stadium, van twintig tot veertig, tot vijftig als je laat komt zooals ik, en voor het tweede stadium, als je er bent, trouw dan. Ga nooit in de galante wereld, niet in de halve en niet in de heele, geen dame du monde en geen avonturen in de demi-monde... voila mon programme! Doe er je voordeel mee!"

Thierry stond op, gaf Aristide de hand.

— „Wij zien elkaar nog wel eens," zei hij. En zich nog even bezinnend: „Jozette is een puik meisje... eenvoudig en niet veeleischend, en... goed gedresseerd. Als u er niet was, nam ik haar nóg mee op mijn Marokkaansche reis..." Hij zei dat, als een grapje.

Met den wat moeden glimlach van iemand die in halsstarrigen arbeid te veel van zich vergt, knikte hij Aristide toe, en minzaam achteloos wuivend naar de tafeltjes waar hij langs kwam, ging hij heen.

Als hij weg was, zat Aristide nog even bij het troepje kennissen, voor wie hij gekomen was, meer jongens van de „Beaux-Arts" dan van de „Arts Decoratifs." Er werd druk gesproken over Thierry.— O! Thierry, een looze vos... hij had drie schilderijen op de „Artistes Francais" gehad en drie op den „Cercle Volney"... ze zeien, dat hem een portret

Sluiten